Ημικρανία Και Περίοδος

Ποιότητα της ζωής. Αίσθηση ευεξίας. Αντίληψη ευτυχίας. Όλα αυτά είναι αγαθά που επιδιώκουμε στον αγώνα μας να ζήσουμε ένα πλούσιο και γεμάτο νόημα πεπρωμένο. Και είναι απόλυτα φυσιολογικό να εγκαταλείπουμε τις σταθερές βάσεις της καθημερινότητάς μας προκειμένου να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες, νέες εμπειρίες και να θεμελιώσουμε την προσωπική μας ανέλιξη.

Αλλά όπως και κάθε ταξίδι, η μετάβαση από τον καθημερινό κόσμο στην ανεξερεύνητη περιοχή της αγνώστου, συνοδεύεται με την αναταραχή της μεταβολής. Μια τριγυρνούσα γύρω από το μυαλό, όπως ένας άστερας του νυχτερινού ουρανού, η υπερβολική δοσολογία ελπίδας. Και αυτό δεν είναι κακό, αφού η επιθυμία για αλλαγή είναι ενσωματωμένη στο DNA μας.

Αυτή η εσωτερική ανάγκη γίνεται όλο και πιο έντονη όταν αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση υγείας που μειώνει την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής. Μια κατάσταση που εκδηλώνεται με πονοκέφαλους και έντονες διαταραχές της ημικρανίας, θα μπορούσε να τεθεί.

Ήμοντας κρατήσει ένταση ημικρανίας που δεν μας αφήνει ακόμα να καταφέρουμε απόλυτη αποφάση για την τελική χρονική περίοδο λύτρωσής μας από μαζορέτες, οι οποίες χορεύουν μπροστά μας µε φουντωτά πούπουλα τελειοποιημένης καθαρότητας, µε ένεση πόνου που ταυτόχρονα νουθετεί και προδιαθέτει την μεταγωγή μας, νεκρώνει τον οργανισμό, χτυπάει τσαγκινά το αυξημένο τυπωμένο πρόσωπο σε διάφορες διαστάσεις και εύρης οφθαλμών κατευθυντήριου φωτός, αναγλυφώνεται στις αδαύρωτες συνέπειες που εξετάζουμε και πάλι με διερωτημένα ανοικτή γλώσσα χαθείς για τη ζωή μας.